دلم گرفته آسمان

یک آسمون گل قشنگ تقدیم یک نگاه تو ، این دل تنهای غریب فدای روی ماه تو..

تموم دنیا رو غم گرفته

توی این غروب خلوت ، دلم گرفته

تموم دنیا رو غم گرفته

مسافر من که کوله بارش پر از غباره 

صدای بال کبوترا رو یادم میاره

شاید رو بال سپید ابرا نشسته رفته

چه خوبه گریه ، که قد دنیا دلم گرفته

چه خوبه گریه ، که مثل ابرا دلم گرفته

ای رفته بی خبر ، نفرین به این سفر

رفتی و دستمو نگرفتی

دستای خستمو نگرفتی

من از این شهر بی صدا کجا برم 

دل شکستمو به دست کی بدم

شده این زخم کهنه وقته گفتنش

کجا برم به کی بگم ، به کی بگم

صدام کردی ، صدام کردی

صدای قلبمو شنیدم

با گریه دنبال تو گشتم

ولی دیگه تو رو ندیدم

تمومه لحظه ها رو گشتم 

ولی دیگه تو رو ندیدم ، ندیدم ، ندیدم

تن گرم عاشقت کو 

چه سرد دستام

ببین چه خسته ، ببین چه تنهام

تو نیستی رنگ سحر پریده 

ستاره مرده 

سیاهیه شب

روزای خوبو به خاک سپرده

صدات صدای پرنده های بود

پر از هوا بود

چی شد که بال صدا تو بستن

بگو پراتو کجا شکستن

کجا شکستن

اشکم نثار تو

قلبم مزار تو

رفتی و سایه هات تو رو بردن

مردای قصه ها همه مردن

من از شهر بی صدا کجا برم

دل شکستمو به دست کی بدم

شده این زخم کهنه وقته گفتنش

کجا برم ، به کی بگم 

....به کی بگم

[ ۱۳٩٠/٥/٢۸ ] [ ۸:٠٧ ‎ب.ظ ] [ محمد علی ] [ نظرات () ]